Er is een uitspraak die veel circuleert en die ontkracht moet worden: “"app die zonder wachtwoord verbinding maakt met wifi"”. Ze suggereert dat sommige apps in staat zijn om zonder toestemming van de maker toegang te krijgen tot een beveiligd netwerk. Dit is geen technische eigenschap, maar het misdrijf zoals omschreven in artikel 154-A van het Wetboek van Strafrecht, inbreuk op een computerapparaat, zoals gewijzigd door Wet 14.155/2021, waarop een gevangenisstraf van 1 tot 4 jaar staat.
Wat wél bestaat en legitiem is, is iets anders: apps die dingen samenbrengen. wachtwoorden die de eigenaren zelf hebben gepubliceerd en kaarten van openbare hotspots. Je komt niet "zonder wachtwoord" te zitten, maar je ontvangt een wachtwoord dat iemand je heeft gemachtigd te delen. Dit artikel legt uit hoe deze samenwerkingsdatabase werkt, welke apps nog steeds in de officiële store beschikbaar zijn en waarom veel namen uit de oude lijsten simpelweg zijn verdwenen.
Hoe werkt een gezamenlijke wachtwoordendatabase?
Het mechanisme is eenvoudig en berust volledig op toestemming. Een bedrijf registreert het wachtwoord voor zijn wifi-netwerk voor klanten omdat het wil dat mensen verbinding maken. Een gebruiker registreert het wachtwoord voor een openbaar netwerk op een luchthaven of plein, dat al openbaar is. In sommige gevallen besluit de eigenaar van een thuisnetwerk om het te delen.
Deze informatie wordt opgeslagen in een database die de app, samen met hun locatie op de kaart, met andere gebruikers deelt. Wanneer je in de buurt komt, wordt de verbinding tot stand gebracht. Er is geen sprake van het kraken van encryptie of het testen van combinaties. Als niemand dat wachtwoord openbaar heeft gemaakt, zal het niet verschijnen..
Daarom is de infrastructuur zo ongelijk verdeeld. In grote stadscentra, op luchthavens en in toeristische gebieden werkt het prima. In woonwijken is er bijna niets – en zo hoort het ook.
Waarom zijn apps voor "wifi zonder wachtwoord" uit de app store verdwenen?
Dit is het meest onthullende feit over dit onderwerp. Verschillende apps hebben de afgelopen jaren de lijsten met "inloggen zonder wachtwoord" gedomineerd. Ze zijn niet langer beschikbaar op Google Play.De links verwijzen naar een foutpagina. Dit was geen toeval en ook geen gebrek aan publieke belangstelling.
De appwinkel heeft de regels aangescherpt tegen apps die ongeautoriseerde toegang tot netwerken mogelijk maken, waaronder apps die kwetsbaarheden in het WPS-protocol misbruiken om verbinding te maken zonder het wachtwoord van de eigenaar. Apps met dit soort functionaliteit zijn verwijderd omdat ze het beleid van het platform schenden.
De praktische les gaat verder dan het onderwerp zelf: als een lijst een app aangeeft en de link naar een foutpagina in de appwinkel leidt, zoek het APK-bestand dan niet elders. De afwezigheid van de officiële appwinkel is slechts informatie, geen obstakel dat overwonnen moet worden.
De apps die nog beschikbaar en legitiem zijn.
Instabridge
Het is de populairste app in de categorie samenwerkingsapps, met een beoordeling van 4,0 en meer dan 4 miljoen recensies op Google Play. De app toont geregistreerde netwerken op een kaart en maakt automatisch verbinding wanneer je erlangs komt.
Het werkt goed in grote steden en toeristische gebieden, waar veel openbare ontmoetingsplaatsen en geregistreerde bedrijven zijn. Het is de moeite waard om de ontwikkelaar in de app store te controleren voordat je de app installeert, want er zijn kopieën met vergelijkbare namen. Bekijk in de Play Store.
WiFi-kaart
De grootste collaboratieve database ter wereld, met een beoordeling van 4,3 en meer dan 3 miljoen recensies. Naast een kaart met wachtwoorden die door eigenaren en bedrijven worden gepubliceerd, kun je de kaart downloaden voor offline gebruik – een handige functie voor op reis wanneer je geen internettoegang hebt.
Door elke locatie te beoordelen, kan worden vastgesteld of het netwerk nog steeds operationeel is, waardoor onnodige reizen worden voorkomen. Bekijk in de Play Store.
Opensignal
Het apparaat maakt geen verbinding met apparaten: het meet. Het brengt de kwaliteit van mobiele en wifi-signalen in de omgeving in kaart, voert snelheidstests uit en toont de dekking van je provider. Beoordeeld met 4,5 sterren en met meer dan 440.000 recensies.
Het is het juiste hulpmiddel om te bepalen of het de moeite waard is om naar een netwerk te zoeken of dat mobiele data in die situatie volstaat. Bekijk in de Play Store.
Google Maps
De eenvoudigste en minst bekende oplossing. Cafés, restaurants, bibliotheken en hotels bieden meestal gratis wifi aan, en recensies bevestigen of de verbinding betrouwbaar is. Beoordeeld met 4,3 en met meer dan 19 miljoen recensies.
Door te zoeken naar gelegenheden met wifi in uw omgeving is het probleem meestal opgelost zonder dat u iets anders hoeft te installeren. Bekijk in de Play Store.
Beveiliging van openbare netwerken
- Controleer of het adres in uw browser begint met httpsDit versleutelt de inhoud tussen u en de website.
- Installeer nooit een certificaat waarvoor het netwerk je vraagt om "toegang toe te staan". Dit is een techniek die gebruikt wordt om beveiligd verkeer te onderscheppen.
- Wees op je hoede voor bedrijven met namen die bijna identiek zijn aan de naam van de zaak zelf. Nepvestigingen met vergelijkbare namen zijn een veelvoorkomende vorm van oplichting; vraag daarom bij de kassa naar de exacte naam.
- Schakel de automatische verbinding met onbekende netwerken uit in de Android-instellingen.
Conclusie
Er bestaat geen enkele app die je legaal verbindt met een beveiligd "wachtwoordloos" netwerk. Wat wel bestaat, is een gezamenlijke database met wachtwoorden die door de eigenaren zelf worden gepubliceerd, en een kaart met openbare hotspots. Dat lost al veel problemen op in grote steden, op luchthavens en in toeristische gebieden.
Instabridge, WiFi Map, Opensignal en Google Maps zijn nog steeds beschikbaar in de officiële store en doen hun werk. Apps die beloofden verbinding te maken met elk netwerk zijn uit de store verwijderd – en dat is de beste samenvatting van wat die belofte waard was.
Waarom kan het wachtwoord niet worden achterhaald?
Inzicht in wat er tijdens een verbinding gebeurt, verklaart eens en voor altijd waarom de belofte van "het achterhalen van het wachtwoord" onmogelijk is. Wanneer je een beveiligd netwerk betreedt, wordt het wachtwoord niet draadloos verzonden. Beide partijen voeren een berekening uit op basis van het wachtwoord en wisselen alleen het resultaat uit, voldoende om te bewijzen dat beide partijen hetzelfde wachtwoord kennen, zonder ooit te onthullen wat het wachtwoord daadwerkelijk is.
Dit ontwerp heeft een consequentie: het lijdt geen twijfel dat een applicatie de router kan omvragen en het wachtwoord terug kan krijgen. Wat voorheen mogelijk was, was raden door herhaling, wat alleen werkte bij korte en voor de hand liggende wachtwoorden. De meest recente draadloze beveiligingsstandaard heeft zelfs die mogelijkheid afgesloten, waardoor elke poging traag en detecteerbaar is.
Het echte probleem van tien jaar geleden was iets heel anders, en het had een naam: een snelle verbindingsmethode met behulp van een korte numerieke code, bedacht om het leven gemakkelijker te maken voor mensen met printers zonder scherm. De code kon stukje bij beetje worden geraden, en daar vertrouwden apps op die beloofden verbinding te kunnen maken met elk netwerk. Fabrikanten schakelden deze methode standaard uit en de officiële app store verwijderde de apps die misbruik maakten van de kwetsbaarheid. Dit is geen fabeltje: het is de reden waarom die hele categorie is verdwenen.
De QR-code die uw eigen mobiele telefoon genereert.
De meest praktische manier om een wachtwoord te delen is al ingebouwd in het systeem en vereist geen app. Nadat het apparaat is verbonden, opent u de netwerkgegevens en vraagt u om het wachtwoord te delen: er verschijnt een vierkante barcode op het scherm. De bezoeker richt de camera op het apparaat, bevestigt en voert het wachtwoord in. Het is niet nodig om hoofdletters, koppeltekens of vreemde tekens te dicteren.
Het werkt zonder internettoegang omdat de code alleen de netwerknaam, het type beveiliging en het wachtwoord bevat. Bedrijven hebben hier veel baat bij: door de code af te drukken en op de toonbank te leggen, hoeven ze het wachtwoord niet honderd keer per dag te herhalen en worden typefouten voorkomen die klanten doen denken dat het netwerk niet werkt. Een voor de hand liggend, maar vaak vergeten punt: wie een foto van de code heeft, heeft ook het wachtwoord, dus het is niet de moeite waard om die op sociale media te plaatsen.
Gastnetwerk: internettoegang bieden zonder uw eigen netwerk prijs te geven.
Als u degene bent die het netwerk deelt, is er een betere manier dan het hoofdwachtwoord te delen, en dat is tegenwoordig praktisch standaard op elke router. Het gastnetwerk creëert een tweede naam met een eigen wachtwoord, en het verschil is niet alleen cosmetisch:
- Wie erdoorheen gaat, kan rondkijken, maar kan de huishoudelijke apparaten niet zien – zoals computers, camera's, printers, videorecorders en domoticasystemen.
- Je kunt je wachtwoord op elk gewenst moment wijzigen, zonder dat je al je apparaten opnieuw hoeft te configureren.
- Veel modellen bieden de mogelijkheid om de snelheid van dit netwerk te beperken, zodat de bezoeker uw werkgesprek niet verstoort.
- Als het wachtwoord uitlekt, blijft de schade beperkt: er is geen toegang meer tot uw gedeelde bestanden of uw camera's.
Voor de detailhandel is dit de juiste configuratie, geen optie. Een klant die is aangesloten op hetzelfde netwerk als de kassa en het interne systeem vormt een risico dat door geen enkel gemak te rechtvaardigen is.
Als uw wachtwoord in een gezamenlijke database terecht is gekomen
Het gebeurt, en bijna altijd zonder kwade bedoelingen: een bezoeker maakt verbinding, hun app biedt aan om "de community te helpen" en uw huiswachtwoord wordt in de database ingevoerd. Daarna ontvangt iedereen met de app en binnen het bereik van uw netwerk de sleutel. De oplossing hiervoor is als volgt, in deze volgorde:
- Zoek je adres op de kaart in de app. Als het netwerk wordt weergegeven, is de verbinding bevestigd.
- Gebruik de optie om een melding te maken of verwijdering aan te vragen binnen de app zelf — betrouwbare databases respecteren het verzoek van de eigenaar.
- Wijzig je wifi-wachtwoord. Dat is de enige manier om de zaak echt op te lossen, want de oude sleutel kan gekopieerd zijn door degene die de database al gedownload heeft.
- Maak van deze gelegenheid gebruik om ook het beheerderswachtwoord van de router te wijzigen, dat meestal de fabrieksinstelling behoudt.
- Bouw een netwerk van bezoekers op en bied alleen die specifieke dienst aan. Op die manier, mocht de geschiedenis zich herhalen, wordt er geen toegang tot je huis gelekt.
Hoeveel kost het om zo'n basis te onderhouden, en wie betaalt daarvoor?
Laten we eerlijk zijn: het onderhouden van de kaart, de servers en een database met miljoenen locaties kost geld, en de app is gratis. De inkomsten komen uit drie bronnen, en ze hebben allemaal invloed op jou. In-app-advertenties, die het meest zichtbaar zijn. Abonnementen, die meestal offline kaartgebruik en beveiligde verbindingsdiensten ontgrendelen. En licenties voor geaggregeerde gegevens over dekking en signaalkwaliteit, die interessant zijn voor operators en degenen die onderzoeken waar ze antennes moeten plaatsen.
Als je dit weet, kun je een weloverwogen keuze maken. Een app die afhankelijk is van abonnementen en geaggregeerde gegevens, vereist dat je locatieservices ingeschakeld houdt – daarom wordt er toestemming gevraagd. Het probleem zit hem niet in het verzoek zelf, maar in het feit dat het verzoek niet overeenkomt met de functie, zoals toegang tot contacten, berichten of alle bestanden. Hetzelfde geldt voor de beveiligde verbinding die gratis wordt aangeboden binnen deze apps: degene die ervoor betaalt, moet ook financieel draagkrachtig zijn.
Veelgestelde vragen
Kan de app verbinding maken met netwerken waarop niemand is geregistreerd?
Nee. De database toont alleen wat iemand eerder heeft geregistreerd; waar geen registratie is, is er niets te zien. In woonwijken is de kaart meestal leeg, en dat is hoe het werkt, geen beperking die moet worden opgelost.
Mag ik mijn wifi-wachtwoord van mijn werk delen?
Niet zonder toestemming van de persoon die verantwoordelijk is voor het netwerk. Het wachtwoord is niet van u en u mag het niet zomaar doorgeven. Toegang die aan onbekenden wordt verleend, kan leiden tot toegang tot interne systemen. Voor bezoekers kunt u het beste het bedrijf vragen om een gastnetwerk in te schakelen.
Hoe weet ik of het gedeelde wachtwoord nog geldig is voordat ik van huis ga?
Gebaseerd op de meest recente reacties over de plek. De datum is belangrijker dan de beoordeling: een plek met een hoge beoordeling waarvan de laatste recensie twee jaar geleden is, valt vaak tegen. Vraag indien mogelijk telefonisch na of er nog wifi beschikbaar is.
Mijn buurman heeft me het wachtwoord gegeven. Mag ik het gebruiken?
Ja: met toestemming van de eigenaar is gebruik rechtmatig. Wat niet bestaat, is een veronderstelde toestemming — een netwerk zonder wachtwoord of met een wachtwoord dat je hebt geraden, staat niet gelijk aan toestemming, en toegang zonder toestemming wordt door de wet beschouwd als een inbreuk.
Maakt het delen van mijn wachtwoord mij verantwoordelijk voor wat de andere persoon doet?
De verbinding maakt gebruik van uw netwerkadres, en dat is wat in alle logboeken verschijnt. Daarom is een gastnetwerk met een apart wachtwoord dat periodiek wordt gewijzigd een verstandige manier om gastvrij te zijn zonder de eigendom op te eisen van iets dat niet van u is.
Lees ook
- Een wifi-app kiezen: welke machtigingen moet je weigeren?
- Online talen leren: hoe creëer je een routine die werkt?
- App voor het maken van kattenfoto's: geluid, licht en wat werkt
- Dating-app: hoe het werkt en wat het niet biedt
- GPS die tolwegen en files vermijdt: wanneer is het de moeite waard en wanneer is het duur?
- Apps die een babygezicht simuleren: plezier en privacy
