Δωρεάν και νόμιμο Wi-Fi: Τι επιτρέπει ο νόμος και τι αποτελεί ήδη έγκλημα

Πρέπει να είναι ξεκάθαρο από την αρχή, γιατί το σημείο αυτό είναι που καθορίζει όλα όσα θα ακολουθήσουν: Δεν υπάρχει καμία νόμιμη εφαρμογή που να παρέχει πρόσβαση σε οποιοδήποτε δίκτυο Wi-Fi.. Η είσοδος στο δίκτυο κάποιου άλλου χωρίς την άδεια του κατόχου δεν είναι κάποιο έξυπνο κόλπο εφαρμογής — είναι εισβολή σε συσκευή υπολογιστή, που κατατάσσεται στο άρθρο 154-Α του Ποινικού Κώδικα, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 14.155/2021, και τιμωρείται με φυλάκιση από 1 έως 4 έτη.

Ωστόσο, υπάρχει πολύ νόμιμο δωρεάν διαδίκτυο εκεί έξω και υπάρχουν καλές εφαρμογές για να το βρείτε. Λειτουργούν διαφορετικά: δείχνουν δημόσια σημεία πρόσβασης, ανοιχτά εμπορικά δίκτυα είναι κωδικούς πρόσβασης που δημοσίευσαν οι ίδιοι οι κάτοχοι. Αυτός ο οδηγός εξηγεί τη διαφορά, δείχνει τι επιτρέπει ο νόμος και υποδεικνύει εργαλεία που παραμένουν διαθέσιμα στο επίσημο κατάστημα.

Τι ορίζει ο νόμος σχετικά με την πρόσβαση στο δίκτυο κάποιου άλλου;

Το Άρθρο 154-Α του Ποινικού Κώδικα τιμωρεί την εισβολή σε υπολογιστή άλλου προσώπου, είτε είναι συνδεδεμένος σε δίκτυο υπολογιστών είτε όχι, με σκοπό την απόκτηση, τροποποίηση ή καταστροφή δεδομένων ή πληροφοριών χωρίς τη ρητή ή σιωπηρή άδεια του ιδιοκτήτη. Ο δρομολογητής του γείτονα είναι μια συσκευή υπολογιστή και το δίκτυό του προστατεύεται με κωδικό πρόσβασης ακριβώς επειδή δεν εξουσιοδότησε κανέναν να έχει πρόσβαση σε αυτήν.

Επιπλέον, το Σύνταγμα, στο άρθρο 5, παράγραφος XII, προστατεύει το απόρρητο των επικοινωνιών. Η χρήση της σύνδεσης άλλου ατόμου χωρίς άδεια δεν είναι απλώς θέμα λογαριασμού στο διαδίκτυο: είναι πρόσβαση σε ένα ιδιωτικό δίκτυο, με όλα όσα ταξιδεύουν μέσω αυτού.

Και αξίζει να σημειωθεί ένα γεγονός που λέει πολλά: η κατηγορία των εφαρμογών που υπόσχονταν να “ανακαλύψουν τον κωδικό πρόσβασης οποιουδήποτε δικτύου” έχει αφαιρεθεί από τα επίσημα καταστήματα εφαρμογών τα τελευταία χρόνια. Αρκετά από τα ονόματα που αναφέρονταν περισσότερο σε παλαιότερες λίστες επιστρέφουν πλέον μια σελίδα σφάλματος στο Google Play — επειδή παραβίαζαν τις πολιτικές του ίδιου του καταστήματος.

Τι είναι νόμιμο — και αυτό είναι αρκετά μεγάλο.

Δημόσιο hotspot. Δημαρχεία, αεροδρόμια, συγκοινωνιακοί κόμβοι, βιβλιοθήκες, δημόσιες πλατείες και πανεπιστήμια προσφέρουν ανοιχτό Wi-Fi ως υπηρεσία. Η χρήση του είναι δωρεάν και η μόνη απαίτηση είναι συνήθως η αποδοχή των όρων σε μια οθόνη υποδοχής.

Ανοικτό δίκτυο εμπορίου. Οι καφετέριες, τα εστιατόρια, τα εμπορικά κέντρα και τα ξενοδοχεία προσφέρουν δωρεάν Wi-Fi στους πελάτες. Ο κωδικός πρόσβασης, όταν είναι διαθέσιμος, αναρτάται στον πάγκο ή στον κατάλογο — το κατάστημα θέλει να τον χρησιμοποιήσετε.

Κωδικός πρόσβασης που κοινοποιήθηκε από τον κάτοχο. Αυτό ακριβώς υποστηρίζει τις σοβαρές συνεργατικές εφαρμογές: ο κάτοχος του δικτύου ή η ίδια η εγκατάσταση δημοσιεύει τον κωδικό πρόσβασης στη βάση δεδομένων της εφαρμογής για να τον χρησιμοποιούν και άλλοι. Κανείς δεν παραβιάζει τίποτα — κάποιος άνοιξε την πόρτα.

Εφαρμογές που λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο

1. Χάρτης WiFi

Είναι η μεγαλύτερη βάση δεδομένων συνεργατικού δικτύου στον κόσμο και δημοσιεύεται στο Google Play με βαθμολογία 4,3 και πάνω από 3 εκατομμύρια κριτικές. Εμφανίζει σε χάρτη τα σημεία που έχουν καταχωρηθεί από άλλους χρήστες και από ιδρύματα, με τον κωδικό πρόσβασης κατά τη δημοσίευσή του από το υπεύθυνο μέρος.

Διαθέτει έναν χάρτη εκτός σύνδεσης, χρήσιμο όταν ταξιδεύετε, και αξιολογήσεις που υποδεικνύουν εάν μια συγκεκριμένη τοποθεσία λειτουργεί πραγματικά. Αυτό που δεν κάνει—και είναι σημαντικό να αναφερθεί—είναι η ανακάλυψη του κωδικού πρόσβασης για ένα ιδιωτικό δίκτυο. Εάν δεν τον έχει δημοσιεύσει κανείς, δεν θα εμφανίζεται. Προβολή στο Play Store.

2. Instabridge

Λειτουργεί με το ίδιο συνεργατικό μοντέλο και είναι ένα από τα πιο χρησιμοποιούμενα στην κατηγορία του: έχει βαθμολογία 4,0 και πάνω από 4 εκατομμύρια κριτικές στο Google Play. Συνδέεται αυτόματα σε δίκτυα που είναι ήδη εγγεγραμμένα στη βάση δεδομένων όταν περνάτε κοντά τους.

Η αυτόματη σύνδεση λειτουργεί για δημόσια δίκτυα και για εκείνα των οποίων ο κωδικός πρόσβασης έχει κοινοποιηθεί από τον κάτοχο. Δεν υπάρχει μαγεία: η εφαρμογή χρησιμοποιεί μόνο ό,τι έχει εξουσιοδοτηθεί από κάποιον για δημοσίευση. Προβολή στο Play Store.

3. Opensignal

Είναι για μέτρηση, όχι για σύνδεση: χαρτογραφεί την ποιότητα των σημάτων κινητής τηλεφωνίας και Wi-Fi στην περιοχή σας, εκτελεί δοκιμές ταχύτητας και δείχνει πού είναι η καλύτερη κάλυψη του παρόχου σας. Βαθμολογία 4,5 και με πάνω από 440.000 κριτικές στο κατάστημα.

Είναι το κατάλληλο εργαλείο για να αποφασίσετε αν αξίζει να αναζητήσετε Wi-Fi ή αν τα δεδομένα κινητής τηλεφωνίας είναι επαρκή σε αυτήν την τοποθεσία. Προβολή στο Play Store.

4. Χάρτες Google

Υποτιμημένο για αυτόν τον σκοπό. Οι καταχωρίσεις για καφετέριες, εστιατόρια, βιβλιοθήκες και ξενοδοχεία συνήθως περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με το δωρεάν Wi-Fi μεταξύ των υπηρεσιών που προσφέρονται, και οι κριτικές από άλλους επισκέπτες επιβεβαιώνουν εάν λειτουργεί καλά.

Βαθμολογία 4,3 και με πάνω από 19 εκατομμύρια κριτικές. Η αναζήτηση για "καφές με Wi-Fi" στην περιοχή σας λύνει τα περισσότερα προβλήματα χωρίς να χρειάζεται να εγκαταστήσετε οτιδήποτε άλλο. Προβολή στο Play Store.

Πώς να χρησιμοποιείτε τα δημόσια δίκτυα με ασφάλεια

Ένα ανοιχτό δίκτυο σημαίνει ότι η κίνηση μπορεί να παρατηρηθεί από οποιονδήποτε στο ίδιο δίκτυο. Δύο μέτρα λύνουν σχεδόν τα πάντα: επιβεβαιώστε ότι η διεύθυνση στο πρόγραμμα περιήγησης ξεκινά με https, Αυτό κρυπτογραφεί το περιεχόμενο μεταξύ εσάς και του ιστότοπου και αποτρέπει την εγκατάσταση τυχόν πιστοποιητικών που ζητά το δίκτυο.

Αξίζει επίσης να απενεργοποιήσετε την αυτόματη σύνδεση σε άγνωστα δίκτυα στις ρυθμίσεις του Android σας και να είστε επιφυλακτικοί με δίκτυα με ονόματα σχεδόν πανομοιότυπα με αυτά του καταστήματος – πρόκειται για μια κλασική τεχνική απάτης όπου κάποιος δημιουργεί ένα ψεύτικο δίκτυο για να υποκλέψει τη δραστηριότητά σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας, ρωτήστε τον γκισέ για το ακριβές όνομα του δικτύου.

Τι μπορεί να δει ο κάτοχος του δικτύου σχετικά με το ποιος είναι συνδεδεμένος.

Αξίζει να αντιστρέψουμε την ερώτηση που κάνουν όλοι. Αντί για το “τι μπορώ να κάνω σε αυτό το δίκτυο”, σκεφτείτε “τι μπορεί να δει για μένα”—επειδή η απάντηση είναι μεγαλύτερη από ό,τι φαίνεται.

Ο διαχειριστής ενός σημείου πρόσβασης μπορεί να δει τη λίστα των συνδεδεμένων συσκευών, τη φυσική διεύθυνση κάθε κάρτας δικτύου, την ώρα εισόδου και εξόδου, τον όγκο κίνησης και τα ονόματα τομέα που έχει αναζητήσει η συσκευή του. Με ενεργό το λουκέτο του προγράμματος περιήγησης, το περιεχόμενο Οι πληροφορίες στις σελίδες κρυπτογραφούνται και γίνονται δυσανάγνωστες σε αυτόν, αλλά όχι στον προορισμό: είναι πιθανό να γνωρίζει ότι έχετε πρόσβαση σε μια τράπεζα, ακόμα κι αν είναι αδύνατο να γνωρίζει τι κάνατε εκεί.

Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο η πρόσβαση στο δίκτυο κάποιου άλλου αποτελεί πρόβλημα ακόμα και όταν “δεν συμβαίνει τίποτα”. Ο κάτοχος παρατηρεί την παράξενη συσκευή και το αρχείο παραμένει. Από την άλλη πλευρά, αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αξίζει να απενεργοποιήσετε την αυτόματη σύνδεση σε δημόσια δίκτυα: κάθε σιωπηλή επανασύνδεση αφήνει το ίχνος της σε ένα μέρος που δεν θυμάστε καν να έχετε επισκεφτεί.

“Το ”Το δίκτυο ήταν ανοιχτό» δεν σημαίνει εξουσιοδότηση.

Αυτό είναι το πιο επαναλαμβανόμενο και πιο αδύναμο επιχείρημα. Ένα δίκτυο χωρίς κωδικό πρόσβασης σημαίνει ότι ο κάτοχος δεν έχει ρυθμίσει την ασφάλεια—όχι ότι έχει προσκαλέσει ολόκληρη τη γειτονιά. Το νομικό κριτήριο δεν είναι η ύπαρξη κλειδαριάς, είναι το... εξουσιοδότησηΗ πρόσβαση στο σύστημα κάποιου άλλου χωρίς άδεια είναι αυτό που ο νόμος περιγράφει ως εισβολή, με ή χωρίς εμπόδια ασφαλείας.

Να μια χρήσιμη σύγκριση: μια ξεκλείδωτη πόρτα δεν μετατρέπει το σπίτι σας σε δημόσιο χώρο. Και, στην πράξη, η μη εξουσιοδοτημένη χρήση συμβαίνει συχνά από μόνη της — το ίντερνετ του γείτονά σας γίνεται αργό, ανοίγουν τον πίνακα ελέγχου του δρομολογητή, βλέπουν μια άγνωστη συσκευή και τα πράγματα γίνονται άσχημα.

Υπάρχει μια άλλη συνέπεια που κανείς δεν προβλέπει: εάν γίνει κάτι παράνομο μέσω αυτής της σύνδεσης, η έρευνα θα επικεντρωθεί πρώτα σε όποιον προσέλαβε την υπηρεσία. Δεν θέλετε να βρίσκεστε στο δίκτυο κάποιου χωρίς να το γνωρίζει και δεν θέλετε κανέναν στο δικό σας.

Όταν είστε ο ιδιοκτήτης του δικτύου: τι αναμένεται από εσάς;

• Αλλάξτε τον προεπιλεγμένο κωδικό πρόσβασης του δρομολογητή. Όχι μόνο οι ρυθμίσεις Wi-Fi: οι ρυθμίσεις διαχείρισης της συσκευής, οι οποίες συχνά παραμένουν οι εργοστασιακές προεπιλογές που αναγράφονται σε μια ετικέτα.
• Χρησιμοποιήστε WPA2 ή WPA3. Τα παλιά πρότυπα είναι εύθραυστα και εξακολουθούν να εμφανίζονται σε παλαιότερους δρομολογητές.
• Συνδέστε το δίκτυο επισκεπτών. Παρέχει πρόσβαση στο διαδίκτυο χωρίς να δίνει πρόσβαση στις οικιακές συσκευές — ο εκτυπωτής, η κάμερα, η τηλεόραση και ο υπολογιστής παραμένουν μακριά από το άτομο που προσκαλέσατε.
• Απενεργοποιήστε το WPS. Το κουμπί γρήγορης σύζευξης είναι η πιο γνωστή αδυναμία του οικιακού Wi-Fi.
• Ελέγχετε τη λίστα των συνδεδεμένων χρηστών κατά καιρούς. Κάθε δρομολογητής το δείχνει αυτό. Είναι ο πιο άμεσος τρόπος για να παρατηρήσετε έναν ανεπιθύμητο επισκέπτη.
• Διατηρήστε το υλικολογισμικό σας ενημερωμένο. Τα προβλήματα του δρομολογητή διορθώνονται με ενημερώσεις και οι δρομολογητές του ISP συχνά ενημερώνονται αυτόματα αν δεν τους απενεργοποιήσετε.

Εργασία, συγκρότημα κατοικιών και γείτονες: τρεις καταστάσεις που ο νόμος αντιμετωπίζει διαφορετικά.

Κόμβος εργασία, Το δίκτυο ανήκει στην εταιρεία και η χρήση του διέπεται από εσωτερική πολιτική. Η εταιρεία μπορεί να καταγράφει την πρόσβαση και να περιορίζει τους ιστότοπους, κάτι που συνήθως ορίζεται στη σύμβαση ή στους κανονισμούς. Αξίζει να το διαβάσετε πριν χρησιμοποιήσετε το εταιρικό Wi-Fi για προσωπικά θέματα.

Κόμβος συγκυριαρχία, Υπάρχει ένα κοινόχρηστο δίκτυο, το οποίο έχει συμβόλαιο και πληρώνεται από το συγκρότημα κτιρίων, και υπάρχει το δίκτυο διαμερισμάτων του γείτονα. Το πρώτο είναι για χρήση από τους κατοίκους, εντός των κανόνων που ορίζονται από τη διεύθυνση του κτιρίου. Το δεύτερο είναι ιδιωτικό, ακόμα κι αν το σήμα περνάει μέσα από τον τοίχο και εμφανίζεται στη λίστα σας.

Κόμβος γείτονας, Η υπόθεση είναι πολύ απλή: χωρίς πρόσκληση, μην εισέλθετε. Και αν σας προσφέρει τον κωδικό πρόσβασης, αυτή είναι νόμιμη εξουσιοδότηση — συμφωνήστε σε όρια και, κατά προτίμηση, ζητήστε του να χρησιμοποιήσει το δίκτυο επισκεπτών, το οποίο προστατεύει τις συσκευές του και αφήνει τη συνείδησή σας καθαρή.

Κοινοποίηση του κωδικού πρόσβασής σας: ο σωστός τρόπος για να πείτε ναι

Το να δίνεις σε κάποιον πρόσβαση δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι πώς. Το να υπαγορεύεις τον κωδικό πρόσβασης δυνατά σε ένα γεμάτο δωμάτιο, το να τον κολλάς σε ένα κομμάτι χαρτί στον τοίχο ή το να τον στέλνεις μέσω ενός μηνύματος που αποθηκεύεται για πάντα είναι συνήθειες που διαδίδουν το κλειδί του σπιτιού σου.

Ο πιο καθαρός τρόπος είναι ο κωδικός κοινής χρήσης που και τα δύο κινητά συστήματα δημιουργούν ήδη από το συνδεδεμένο δίκτυο: ο επισκέπτης στρέφει την κάμερα και εισέρχεται, χωρίς κανείς να πληκτρολογήσει τίποτα. Για συχνή χρήση, ένα δίκτυο επισκεπτών με δικό του κωδικό πρόσβασης λειτουργεί καλύτερα, επειδή μπορείτε να αλλάξετε αυτόν τον κωδικό πρόσβασης χωρίς να επαναρυθμίσετε ολόκληρο το σπίτι.

Και το αντίστροφο ισχύει επίσης: αν κάποιος σας προσφέρει πρόσβαση, αποδεχτείτε την μέσω της μεθόδου που σας προσφέρει. Το να ζητάτε να "δείτε τον αποθηκευμένο κωδικό πρόσβασης" στη συσκευή του είναι ενοχλητικό και περιττό.

Τα όρια: πού ο νόμος δεν βοηθάει και πρέπει να επικρατήσει η κοινή λογική.

• Η προφορική εξουσιοδότηση δεν αφήνει ίχνη. Αν συμφωνήθηκε η άδεια και μετά ξεχάστηκε, είναι ο λόγος σου εναντίον του.
• Ένα δημόσιο δίκτυο δεν γίνεται ιδιωτικό μόνο και μόνο επειδή έχει έναν κωδικό πρόσβασης στον τοίχο. Ο κωδικός που είναι γραμμένος στο μενού είναι μια πρόσκληση προς τον πελάτη, όχι μια άδεια για κατασκήνωση στο πάρκινγκ.
• Το ότι είσαι εντός του νόμου δεν σε κάνει ασφαλή. Ένα νόμιμο δίκτυο, όσο κακώς διαμορφωμένο κι αν είναι, παραμένει ένα εκτεθειμένο δίκτυο.
• Η συναίνεση δεν είναι μόνιμη. Όποιος το ενέκρινε μπορεί να το ανακαλέσει όποτε θέλει, και η παραμονή σε σύνδεση μετά από αυτό αλλάζει το νομικό πλαίσιο.
• Κανένας κανόνας δεν προστατεύει από την απροσεξία. Οι περισσότερες παραβιάσεις δεδομένων σε δημόσια δίκτυα ξεκινούν με επαναλαμβανόμενους κωδικούς πρόσβασης και όχι με εξελιγμένο hacking.

Ερωτήματα που προκύπτουν όταν το θέμα είναι ο νόμος.

Είναι παράνομο να χρησιμοποιώ το ανοιχτό δίκτυο ενός καταστήματος χωρίς να αγοράζω τίποτα;

Δεν είναι έγκλημα, αλλά είναι χρήση υπό όρους: το ίδρυμα ορίζει τους κανόνες της υπηρεσίας που προσφέρει και μπορεί να περιορίσει τον χρόνο, την ταχύτητα ή να απαιτήσει εγγραφή. Είναι μια ευγενική προσφορά με όρους και εναπόκειται στο ίδρυμα να τους θέσει.

Ανακάλυψα ότι κάποιος χρησιμοποιεί το δίκτυό μου. Τι πρέπει να κάνω πρώτα;

Αλλάξτε τον κωδικό πρόσβασης Wi-Fi και τον κωδικό πρόσβασης διαχειριστή του δρομολογητή, με αυτή τη σειρά, και επανασυνδέστε τις συσκευές σας. Στη συνέχεια, ενεργοποιήστε το δίκτυο επισκεπτών για όσους χρειάζονται περιστασιακή πρόσβαση.

Μπορώ να θεωρηθώ υπεύθυνος για ό,τι κάνει κάποιος άλλος στο δίκτυό μου;

Η έρευνα ξεκινά με όποιον σύναψε τη σύνδεση στο διαδίκτυο και εσείς είστε αυτός που θα πρέπει να διευκρινίσει τα πράγματα. Γι' αυτό το να έχεις ένα ανοιχτό δίκτυο στο σπίτι είναι κακή ιδέα, ακόμα και όταν η πρόθεση είναι γενναιόδωρη.

Είναι ασφαλές να χρησιμοποιώ έναν υπολογιστή εργασίας σε δημόσιο δίκτυο;

Προτιμήστε τη δρομολόγηση μέσω του δικού σας προγράμματος δεδομένων και του εργαλείου απομακρυσμένης πρόσβασης που παρέχεται από την εταιρεία. Ένα εταιρικό μηχάνημα σε ανοιχτό δίκτυο είναι το σενάριο που τα τμήματα ασφαλείας προσπαθούν περισσότερο να αποφύγουν.

Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες επιτρέπεται η “παραβίαση” ενός κωδικού πρόσβασης;

Ναι, μόνο ένα: το δικό σας δίκτυο, με εξουσιοδότηση από όποιον το διαχειρίζεται, σε μια συμβατική δοκιμή ασφαλείας. Εκτός αυτού, δεν υπάρχει νόμιμη χρήση—και καμία εφαρμογή για κινητά δεν το κάνει αυτό, σε αντίθεση με ό,τι υποδηλώνει η διαφήμιση.

συμπέρασμα

Μια εφαρμογή που υπόσχεται πρόσβαση σε οποιοδήποτε δίκτυο Wi-Fi στην πραγματικότητα διαπράττει έγκλημα — μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση σε σύστημα υπολογιστή, άρθρο 154-Α του Ποινικού Κώδικα, που τιμωρείται με φυλάκιση από 1 έως 4 έτη. Δεν είναι τυχαίο ότι ολόκληρη αυτή η κατηγορία εξαφανίζεται από τα επίσημα καταστήματα εφαρμογών.

Αυτό που πραγματικά λειτουργεί είναι απλούστερο και πιο πρακτικό: δημόσιοι χάρτες hotspot όπως το WiFi Map και το Instabridge, έλεγχος ισχύος σήματος με το Opensignal και αναζήτηση εγκαταστάσεων με Wi-Fi στους Χάρτες Google. Εγκαταστήστε από το επίσημο κατάστημα, χρησιμοποιήστε HTTPS και μην συνδέεστε σε δίκτυα με ύποπτα ονόματα. Είναι λιγότερο εντυπωσιακό από ό,τι υποσχέθηκε—και λειτουργεί.

Διαβάστε επίσης

• Δημόσιο Wi-Fi: 5 εφαρμογές για να βρείτε ανοιχτά δίκτυα οπουδήποτε
• Αργό Wi-Fi στο Σπίτι: Πώς να διαγνώσετε και πού να βρείτε ένα δίκτυο εκτός σπιτιού
• Δωρεάν εφαρμογές Wi-Fi: Γιατί εμφανίζεται το δίκτυο αλλά δεν συνδέεται;
• Δωρεάν Wi-Fi: Πώς να βρείτε ένα δημόσιο δίκτυο και να περιηγηθείτε με ασφάλεια
• Κουπόνι Δωρεάν Αποστολής: Οι Κανόνες που Πραγματικά Επιτρέπουν την Παράδοση
• Δωρεάν εφαρμογές για ζύγιση βοοειδών: Τι είναι δωρεάν και τι όχι